مولايم! چون گناهم را بينم بهراسم و چون فضل و كرم تو را بينم طمع ورزم!

آقاي من! اميدم به تو زياد ولي كردارم بد است. مرا ببخش به قدر آرزويم! و مؤاخذه ام مكن به كردارم زيرا فضل و كرمت برتر از مجازات گنهكاران است.

اي آقاي من! من پناهنده فضل تو هستم

خدايا اگر ديگري از گناهم مطلع مي شد و اگر از تعجيل شكنجه مي ترسيدم، آلوده آن نمي شدم . نه براي آنكه تو ناظر بي مقدار و مطلع كم اعتباري هستي،‌بلكه بدان خاطر كه تو بهترين پرده پوش گناهان، بهترين حاكمان و آمرزنده گناهاني.

خدايا! در نجات از عقابت، اميدي به اعمالمان نداريم بلكه بر فضل تو  توكل كرده ايم.

خدايا! آيا تو را ديده است كسي، كه برخلاف ظن و خوش بيني ما رفتار كني؟! و به اميد و آرزويمان در بخشش گناهان توجهي نكني؟!

خدايا! نافرمانيت كرديم ولي اميد داريم كه ما  را ببخشي.

خدايا! اگر چه مستحق رحمت نيستيم ولي تو اهل بخششي! منّت نه و ببخش ما را!

با آرزوی قبولی طاعات و عبادات دوستان در این ایام مبارک ماه رمضان. همزمان با پخش سریال میوه ممنوعه از شبکه دو سیما، بهتر دیدم تا احادیثی در رابطه با عجب و خودپسندی از نشریه شماره ۳۲ تمنای وصال تقدیم حضورتان کنم. با این امید که خدا یاریمان کند تا هیچ وقت آلوده ی این گناه عظیم و ریشه سوز نگردیم.  

    ۱. رسول خدا(ص) فرمود: سه چیز موجب هلاکت است: حرص دایمی، خواهش نفسانی، خود بینی و عجب ... امام صادق(ع) هم می‌فرماید: خدای متعال می‌داند که گناه شخص مؤمن بهتر از عجب و خودبینی اوست و اگر خود بینی در میان نبود، شخص مؤمن برای همیشه مرتکب گناه نمی‌شد.

    ۲. حضرت باقر(ع) فرمود: دو نفر مرد عابد و فاسق وارد مسجد شدند چون بیرون رفتند، فاسق عابد و عابد فاسق گردید، بخاطر اینکه مرد پارسا چون وارد مسجد شد، به عبادت خود مغرور بود و پیوسته به افزونی عبادت خود می‌اندیشید و آن دیگر در کار فسق خود متفکر و از بدکاری پشیمان بود و همواره از گناهان خود استغفار می‌کرد.

    ۳. رسول خدا(ص) فرمود: موسی(ع) از شیطان پرسید کدام گناه است که هر گاه فرزند آدم مرتکب آن شود تو بر او چیره می‌شوی؟ گفت: هر گاه به خود خود ببالد و عملش در نظر او بسیار و گناهش ناچیز آید.

    ۴. خدای متعال به داوود فرمود: گناهکاران را مژده بده و درست‌کاران را بترسان. داوود عرض کرد چگونه گناهکاران را مژده دهم و صدیقان را بترسانم؟ فرمود: ای داوود گناهکاران را مژده بده که من توبه‌شان را می‌پذیرم و از گناهشان در می‌گذرم و درست‌کاران را بیم ده تا بکارهايشان نبالند چه آنکه هیچ بنده‌ای را در معرض حساب قرار نمی‌دهم جز اینکه هلاک می‌شود.

    ۵. امام موسی کاظم(ع) فرمود: عُجب دارای درجات مختلفی است، برخی از آن‌ها اینست که عجب کارهای ناپسند آدمی را چون عروسی در نظر آدمی زیور می‌دهد و آنها را در عین‌حالی که بد هستند نیکو می‌بیند. به همین جهت به شگفت آمده، خیال می‌کند کار نیکو انجام می‌دهد. درجه دیگرش آنست که بنده به جهت اعمال خویش بر خدا منت می‌نهد، در حالي‌که بر خداست بر او منت داشته باشد.

اخلاق حسنه، ملا محسن فيض كاشاني ترجمه محمدباقر ساعدي